Categorie:
Publiek management
Managers in de publieke sector krijgen er vaak de schuld van dat professionals geen ruimte hebben om hun werk goed te doen. Bas de Wit stelt dat van ‘de manager ’ een karikatuur is gemaakt. Pleidooien voor ‘meer ruimte voor de professional’ en het terugdringen van ‘management’ zijn onterechte versimpelingen van de werkelijkheid.
Professionals in de publieke sector zijn vervreemd van overheidsbeleid, waardoor de uitvoering van dat beleid hapert. Dat is geen angst voor verandering, maar werkers in de zorg en het onderwijs vinden nieuw beleid vaak zinloos. Politici moeten ophouden professionals van tekortkomingen te betichten, adviseert Lars Tummers.
De verknipte dienstverlening op het spoor illustreert de behoefte aan nieuwe besturingsvormen in de publieke sector. Door een te grote nadruk op efficiency raakt de samenhang tussen de opgeknipte onderdelen verloren. Meer toezicht en controle zullen daar weinig aan kunnen veranderen. Regionale verantwoordelijkheden wel.
Waar zijn de hogere uitgaven voor zorg, onderwijs en politie terechtgekomen, en zijn de ingezette middelen wel doelmatig en doeltreffend ingezet? Het SCP-rapport over de besteding van extra belastinggelden in deze sectoren deed veel stof opwaaien. De auteurs gaan hieronder in op de uitkomsten en de kritiek.
Werken publieke managers wel op de juiste manier? Daarover heerst twijfel: ze zijn te ondernemend of juist te bureaucratisch. Bestuurskundige Albert Meijer en collega's geven managers houvast aan de hand van zes elementen. Reflectie is een voorwaarde voor het behouden van evenwicht tussen de verschillende logica's.