Categorie:
Participatie
In de hedendaagse marktsamenleving gaan burgers er van uit dat ze steeds snel worden geholpen en dat iedereen voor ze klaarstaat. Als aan die verwachtingen niet wordt voldaan, beginnen ze te steigeren. Bas van Stokkom analyseert in onderstaand fragment uit zijn boek: ‘Wat een hufter!’ waarom dat gebeurt.
De onafhankelijke indicatiestelling is de even ingenieuze als ondoorgrondelijke systematiek voor de toegang tot de zorg. Ze staat ernstig onder druk omdat ze te bureaucratisch zou zijn. Maar door terug te blikken laat Jelle van der Meer zien dat de indicatiestelling een keiharde bestaansreden heeft.
Bewoners van oude, multi-etnische buurten zouden nauwelijks contact met elkaar hebben. Maar dat blijkt helemaal niet zo te zijn, ondervond Gwen van Eijk van de Universiteit van Amsterdam. Buurtbewoners hebben wel degelijk contact. Desondanks vormt de buurt niet de aangewezen plek voor het bevorderen van ‘overbruggende relaties’.
