Parkeren en investeren – Zweedse en Duitse bijstandspraktijken In het buitenland kijken ze nieuwsgierig naar de Nederlandse aanpak om kansarme bijstandscliënten te activeren naar vrijwilligerswerk. Zelf doen ze het liever anders. In Duitsland zoeken ze de oplossing voor het granieten bestand in een tweede arbeidsmarkt. Zweden richt alle inspanningen op een echte baan, en dat lukt alleen als er sprake is van intensieve persoonlijke begeleiding. Op bezoek in Bremen en Stockholm. Door Jelle van der Meer, Monique Kremer17 januari 201815 januari 2026 Gemeentebeleid Werkloosheid & Werkgelegenheid
Psychische aandoening onbespreekbaar op de werkvloer Veel mensen met een psychische aandoening of ziekte verzwijgen die op hun werk, uit angst voor negatieve reacties of zelfs ontslag. Hun onzichtbaarheid staat haaks op het streven van politiek, werkgevers en vakbonden om extra banen te creëren voor mensen met een arbeidsbeperking. Hoe kan dat beter? Door Annemiek Onstenk15 januari 201815 januari 2026 Geestelijke Gezondheidszorg Werkloosheid & Werkgelegenheid
Met meer veerkracht komen ook jongeren van niet-westerse komaf aan een baan Jonge mensen van niet-westerse komaf komen niet altijd even makkelijk aan het werk. Zij hebben het gevoel gediscrimineerd te worden op de arbeidsmarkt. Toch vindt een deel van hen desondanks een baan. Versterking van hun veerkracht speelt daarin een grote rol, bijvoorbeeld van hun doorzettings- en incasseringsvermogen. Door Jaswina Bihari-Elahi12 januari 201815 januari 2026 Etniciteit Jeugdwerkloosheid
De wijkteams en het belang van aandacht – meedoen in Tilburg en Leeuwarden Zowel Leeuwarden als Tilburg schatten van ongeveer de helft van hun bijstandsgerechtigden in dat ze weinig kans hebben op betaald werk. Deze twee middelgrote steden, beide vier jaar lang bestuurd door centrum-linkse colleges, kiezen voor een activeringsbeleid dat op een belangrijk punt verschilt, en dat is de rol van de wijkteams. Door Redactie1 januari 201815 januari 2026 Gemeentebeleid Werkloosheid & Werkgelegenheid
Motiveren, maatwerk en blijven praten – activering in Amsterdam Hoe gaat Amsterdam om met mensen in de bijstand met een grote afstand tot de arbeidsmarkt? Hoe ziet de uitnodigende aanpak eruit? Een duik in de hoofdstedelijke ideologie en praktijk. Door Redactie27 december 201715 januari 2026 Gemeentebeleid Werkloosheid & Werkgelegenheid
De retoriek van de dwang – activering in Rotterdam In Rotterdam moet je iets terugdoen voor je uitkering. Hoe gaat dat in werkelijkheid? ‘Niet iedereen is zelfstandig, velen raken geïsoleerd, die moet je een zetje geven. Noem het gezond paternalisme.’ Door Jelle van der Meer, Marcel Ham23 december 201715 januari 2026 Gemeentebeleid Werkloosheid & Werkgelegenheid
Een zachte hand, maar ook subtiele drang – Wat werkt volgens de wetenschap bij participatie? Maatwerk, intensief contact met de bijstandscliënt, geen druk – dat zijn succesfactoren bij het activeren van mensen in de bijstand. Dat blijkt uit een analyse van honderd wetenschappelijke onderzoeken. En soms is subtiele drang nodig. Door Vasco Lub21 december 201715 januari 2026 Sociologisch onderzoek Werkloosheid & Werkgelegenheid
Van werk naar welbevinden – Werkt de zachte hand in de bijstand? Er voltrekt zich een stille revolutie. Ruwweg de helft van de mensen in de bijstand is opgegeven voor betaalde arbeid. Zij hoeven niet meer te solliciteren, zij krijgen geen hulp naar werk. Voor hen is de bijstand veranderd van een tijdelijk vangnet in een blijvende voorziening. De tegenprestatie krijgt vorm als vrijwilligerswerk, mantelzorg of werken aan je schulden of gezondheid. De ene gemeente kiest daarbij voor drang, de andere voor motivering, de derde voor vrijblijvendheid. In alle gevallen is het doel niet werk maar welzijn. Werkt de zachte hand in de bijstand? Door Monique Kremer, Jelle van der Meer, Marcel Ham21 december 201715 januari 2026 Gemeentebeleid Werkloosheid & Werkgelegenheid
Participatie moet anders: van red jezelf naar erbij horen Participatie betekent vooral: red jezelf, waarbij de gewone, gemiddelde burger, zonder ziektes, beperkingen of ouderdom de norm is. Dit dreigt mensen uit te sluiten. Tineke Abma pleit voor een benadering van participatie vanuit verbondenheid en wederzijdse afhankelijkheid. Iedereen wil immers meedoen, zichzelf kunnen zijn en erbij horen. Door Tineke Abma8 december 201715 januari 2026 Ongelijkheid Participatie