De economische crisis is het gevolg van een onbegrensd optimisme en verminderd risicobesef. Na dertig jaar schulden maken, is de koek op, ook in Nederland. Om de crisis te bestrijden en de schuldenberg te verkleinen, moet de burger zich weer bewust worden van de risico’s die aan lenen zijn verbonden.
In de Miljoenennota wordt de stormvlag gehesen. De onzekere economie en de eerdere crisis maken bezuinigen tot een harde noodzaak. Daarnaast zal de vergrijzing leiden tot krapte op de arbeidsmarkt. Om die twee redenen moet iedereen van het kabinet zo snel mogelijk een enkeltje arbeidsmarkt krijgen. Maar een dienstregeling ontbreekt.
Rechters, advocaten en zelfs de Ombudsman stonden gisteren te demonstreren op het Plein tegen griffierechten die verhoogd gaan worden. De rechtspraak gaat voor iedereen meer kosten. Zowel regering als demonstranten missen echter een brede visie op kwaliteit en financiering van conflictoplossing voor gewone mensen en bedrijven.
Turkse Nederlanders hoeven niet in te burgeren. Maar wat als Turkse kinderen in Nederland niet eens de Nederlandse taal kennen? Dat is toch zonde. Want als je geen Nederlands spreekt, heb je hier geen toekomst. En het Turks ondernemerschap floreert wel, maar dat is niet altijd hetzelfde als integratie.