De verzorgingsstaat wordt meestal beschreven vanuit de systeemwereld, met als illustratie hier en daar een casus. De afgelopen maanden verschenen twee zeer lezenswaardige pogingen om het nu eens andersom te doen: hoe ziet de verzorgingsstaat er eigenlijk uit als je die beschrijft vanuit de leefwereld van respectievelijk een multiprobleemgezin of een oude, alleenstaande vrouw?